BŁĘDY W ŻYWIENIU
Błędy żywieniowe niosą za sobą przewlekłe schorzenia psów. Schorzenia metaboliczne wynikające z niedoboru lub z nadmiaru pewnych składników
pokarmowych trudno się diagnozuje i równie ciężko leczy. Wszelkie zachwiania w dopływie materiałów budulcowych wpływają na przemianę białek,
tłuszczy i węglowodanów. Sposób żywienia psa wpływa więc nie tylko na osiągniętą przez niego masę i wzrost, ale także na niektóre wady budowy.
Samodzielne żywienie wymaga wzbogacania karmy preparatami witamiowo - mineralnymi, lecz zawsze istnieje ryzyko pomyłek i niedoborów.
Odpowiednie żywienie wpływa więc na zdrowie psa w każdym wieku zarówno na szczeniaka, suki ciężarnej, karmiącej, dorosłego psa czy osobników
starzejących się. Kupując karmy, zwracajmy uwagę na jej cenę. Niska cena - to z reguły karma otrzymana z półproduktów, odpadów przemysłu
rzeźnego i spożywczego, bogata w węglowodany i środki konserwujące. Takich karm należy się wystrzegać! Nie sięgać po nie nawet w warunkach
kryzysowych (lepiej podać dobrej jakości pokarm świeży).
Żywiąc pokarmem świeżym wielu właścicieli a nawet hodowców posiada tendencję podawania psom w okresie wzrostu nadmiernej ilości protein,
kalorii i witamin, uzupełniając reżim żywieniowy w sposób niezbilansowany z wapniem, solami mineralnymi, witaminą D, itd. Żywienie tradycyjne jest
bardzo powszechne i na nieszczęście ci, którzy stosują ten typ żywienia, uważają, iż pies jest istotą mięsożerną. Warto pamiętać, że mięso jest
bardzo bogate w fosfor, ale ubogie w wapń, więc należy uzupełniać pożywienie tylko wapniem, a nie produktami, które zawierają w zbilansowanej
ilości wapń i fosfor.
W konsekwencji często zdarzają się zaburzenia metabolizmu z możliwością pojawienia się patologii wzrostu, których najbardziej ważnymi przejawami
klinicznymi są: krzywica, ospałość, chwiejność ruchu, ból w łapach, kulawizna, nadmierna waga połączona z rozluźnieniem wiązadeł, problemy z
zachowaniem równowagi, obrzęk stawów - jest to obrzęk tkanki miękkiej, a nie normalne pogrubienie, które wynika z fizjologicznego wzrostu psa.
WODA - Jest środowiskiem dla przemian biochemicznych, rozpuszczalnikiem dla witamin i substancji mineralnych. Zwierzęta są bardzo
wrażliwe na niedobór wody. Strata tylko 10% wody jest niebezpieczna dla życia, przy stracie 15% zwierze ginie. Zaleca się ciągły dostęp do wody o
dobrej jakości, niezależnie od stosowanego pokarmu. Wyjątek stanowi okres uporczywych wymiotów, kiedy to należy przerwać podawanie doustne
wody i pokarmu na 24 godz. Zapotrzebowanie na wodę rośnie przy podawaniu pokarmów o podwyższonej zawartości soli mineralnych, przy
zwiększonym wydalaniu wody (podwyższenie temp. zewnętrznej, wysiłek, laktacja, biegunka, wymioty, wielo mocz).
WĘGLOWODANY - ich nadmiar zostaje po przetrawieniu, odłoży się w organizmie w postaci tłuszczu. Niedobór doprowadza do
hipoglikemi objawiającej się zaburzeniami pracy układu nerwowego. Odpowiedni poziom węglowodanów w diecie dostarcza energię oraz wpływa
na właściwe funkcjonowanie układu pokarmowego (celuloza, lignina, pektyny, beta - glukony, śluzy i gumy).
BIAŁKA - niezbędny składnik diety każdego zwierzęcia - składa się 20 aminokwasów. Część z nich jest syntetyzowana z amin przez
zwierzęta (aminokwasy endogenne). Pozostałe stanowią te aminokwasy, które dostarczane są tylko z pokarmem (niezbędne, egzogenne).
Białko - niezbędny dla wzrostu, rozwoju szaty i masy mięśniowej psa.
AMINOKWASY EGZOGENNE - są w karmie, ale należy zwrócić uwagę, w jakim stosunku procentowym. Na niedobór białka i aminokwasów
egzogennych w diecie szczególnie wrażliwe są zwierzęta rosnące. Hodowca czy właściciel psiaka ocenia wartość odżywczą podawanego białka na
podstawie przyrostu i wzrostu rosnących zwierząt oraz powinien umieć oceniać na podstawie składu aminokwasowego, porównując z minimalnym
zapotrzebowaniem na niezbędne aminokwasy, podanym niżej w miligramach na Kcal energii metabolicznej.
| Arginina 1,4 |
Histydyna 0,5 |
Izolencyna 1,0 |
| Fenyloalanina 1,3 |
Tauryna 0 |
Treonina 1,2 |
| Tryptofan 0,4 |
Walina < 1,0 |
Leucyna < 1,6 |
| Lizyna 1,5 |
Metionina 1,2 |
Metionina + Cystyna 1,5 (Amino biotyna) |
BIAŁKA ZBÓŻ - wykazują niedobór aminokwasów egzogennych! Należy pamiętać, iż pokarm gotowy zawiera niekiedy znaczną ilość
produktów zbożowych (dobre karmy są wzbogacane mieszankami paszowymi). Nadmiar białka w diecie jest niepożądany. Długotrwałe podawanie
diet wysokobiałkowych doprowadza do uszkodzenia nerek. Niedobór białka w diecie przejawia się obniżonym przyrostem u psów rosnących a u suk
karmiących zmniejszeniem wydzielania mleka.
TŁUSZCZE - nadmiar prowadzi do obciążenia trzustki, do podwyższenia poziomu kwasów tłuszczowych we krwi, a w konsekwencji do
odkładania tłuszczu, niewydolności układu krążenia. Tłuszczy jednak (nie można wyeliminować całkowicie z diety, ponieważ poprawiają walory
smakowe karmy, są nośnikiem witamin A, D, E, K oraz źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych.
ZWIAZKI MINERALNE - (mikro-i makroelementy) spełniają różnorakie funkcje w organizmie zwierzęcym od budowy kości do redukcji lub
aktywacji procesów enzymatycznych. Zbilansowanie ich ma duże znaczenie dla późniejszego wchłaniania. Nadmiar niektórych mikro- lub
makroelementów wpływa na dostępność innych składników mineralnych.
WAPŃ I FOSFOR - wszyscy zwracają uwagę na niedobory wapna u szczeniąt, a zapominamy o uzupełnianiu diety psów dojrzałych i
starzejących się. U tych ostatnich najczęściej niedobory pojawiają się przy diecie, w której przeważa mięso i produkty odpadowe przemysłu mięsnego
bez dodatków mineralnych. Niedobór w diecie wapna lub zaburzenie przyswajania doprowadzają do odwapnienia i złamań spontanicznych, ponadto
obserwuje się spadek apetytu i zaburzenia płodności. Nadmiar wapna w diecie zaburza wchłanianie fosforu, oraz powoduje rozregulowanie
gospodarki hormonów żołądkowo-jelitowych (gastryny, cholecystokiniono-pankreozyminy, glukagonu), które wyzwalają wydzielanie innego hormonu
(kalcytoniny). Należy zwracać uwagę, by stosunek Ca do P wynosił 1.2 ÷ 1.4. Przypominam także, że uzupełnianie pokarmu wapniem powinno być
dobrze wyważone, aby uniknąć rozregulowania mechanizmu hormonalnego, odpowiedzialnego za wchłanianie wapnia.
SÓD, CHLOR, POTAS - karmy dla psów i domowe posiłki zapewniają nadmiar tych pierwiastków. Odpowiadają one za równowagę między
komórką a jej otoczeniem. U psów cierpiących na niewydolność nerek typowa podaż Na+, Cl- i K+ powoduje wtórne nadciśnienie. Właściciele znający
dolegliwości swoich pupili muszą zadbać o diety z ograniczoną zawartością Na+, białka oraz fosforu.
MAGNEZ - kolejny pierwiastek odpowiadający za stosunki wodno - elektrolitowe komórki. Magnez niezbędny jest w wielu procesach
fizjologicznych, np.: warunkuje odpowiedni wzrost, pracę mięśni, przemiany metaboliczne tkanki łączącej. Niedobór Mg++ u szczeniąt ma wpływ na
zmiejszenie apetytu i w konsekwencji zmiejszone przyrosty, niezborność ruchów, drgawki.
ŻELAZO - jest pierwiastkiem, którego najczęściej brakuje. Wpływa na rozwój i funkcje komórek mięśniowych, niezbędny element dla budowy
krwinek czerwonych krwi. Przy niedoborze mamy do czynienia z zespołem objawów typowych dla anemii. W dietach najlepszym źródłem żelaza jest
surowa wątroba. Żelazo trudno przedawkować. Przy odpowiedniej ilości tego pierwiastka nadmiar soli powoduje zaburzenia jego wchłaniania.
CYNK - pierwiastek ten bierze udział w metaboliźmie skóry, syntezie białek regeneracji tkanek, wpływa na wygląd skóry oraz ma wpływ na
płodność osobników płci męskiej. Niedobór cynku występuje często u osobników intensywnie rosnących, korzystających z karm bogatych w żelazo,
wapń oraz składniki ziaren zbóż. Przy schorzeniach skórnych należy zwrócić uwagę na dodatki uzupełniające cynk.
MIEDZ - mikroelement uczestniczący w wielu procesach m.in. budowy krwinek czerwonych, przemian katalitycznych, itp. Niedobór tego
pierwiastka odbija się także na wybarwieniu okrywy włosowej, problemami skórnymi.
MANGAN - odpowiada za procesy wzrostowe, razem z cynkiem wpływa na metabolizm w narządach rodnych. Niedobór manganu zaburza
przemianę lipidów i pracę układu nerwowego.
JOD - uczestniczy w przemianach energetycznych. Niedobór jodu wywołuje podobne objawy jak u ludzi. Pojawiają się wole, obrzęki
śluzowate skóry, wypadanie sierści i apatia. U zwierząt rosnących może pojawić się deformacja kośćca.
SELEN - Posiada ogromny wpływ na skórę i sierść.
W DIETACH DLA DOROSŁEGO PSIAKA ZALECA SIĘ NASTĘPUJACE ILOSCI ZWIAZKÓW MINERALNYCH:
| Wapń |
0,9% suchej masy diety |
| Fosfor |
0,8 % |
| Potas |
0,6 % |
| NaCl |
1,1 % |
| Magnez |
0,04 % |
| Żelazo |
60 mg na 1 kg suchej masy diety |
| Miedź |
7,3 mg |
| Mangan |
5,0 mg |
| Cynk |
50 mg |
| Jod |
1,54 mg |
| Selen |
0,11 mg |
WITAMINY - o nich również należy pamiętać, pełnią ogromną rolę w procesie wzrostu i dojrzewania zwierzęcia. Ich brak, niedobór bądź
nadmiar również wyrządza ogromne szkody w organiźmie psa.
Witamina A - wpływa na układ immunologiczny, wzrost i ogólny rozwój organizmu, tworzenie kości, produkcja hormonów, wzrok i procesy
widzenia (także nocne), prawidłowy rozwój i funkcjonowanie skóry, ochrona przed nowotworami i chorobami serca (przeciwutleniacz), niedostatek
witaminy może powodować zmiany skórne, zapalenia błon śluzowych, choroby oczu, natomiast jej nadmiar może powodować nadwrażliwość
skóry.
Witamina D - odpowiada za przemiany wapnia i fosforanów, właściwa mineralizacja kości, bardzo waży w fazie rozwoju kośćca, zębów,
niedobór witaminy to krzywica, jej nadmiar powoduje zwapnienie ścian naczyń, biegunka, spadek masy ciała.
Witamina E - zapobiega uszkodzeniu błon komórkowych przez procesy utleniania - tzw. przeciwutleniacz, nazywana również "witaminą
młodości i płodności", ochrona przed rozwojem miażdżycy - hamuje utlenianie frakcji LDL cholesterolu (tzw. zły cholesterol), niedobory najlepiej
widoczne - skóra i sierść psa.
Witamina K - reguluje procesy krzepnięcia krwi i zapobiega krwawieniom, utrzymuje prawidłową strukturę kości i ma wpływ na gojenie
złamań.
Witamina B1 - odpowiada za funkcjonowanie włókien układu nerwowego, serca i mięśni, produkcję krwinek czerwonych, wpływa na
skórę i sierść.
Witamina B2 - wpływa na właściwe funkcjonowanie skóry i błon śluzowych, sierść.
Witamina B5 (KWAS PANTOTENOWY) - odpowiada za metabolizm tłuszczów, węglowodanów i białek, syntezę hormonów sterydowych i
innych związków chemicznych, prawidłową budowę i funkcjonowanie skóry oraz sierści, chroni przed infekcjami.
Witamina B6 - Syntezuje i reguluje ponad 60 białek w organizmie (głównie białka związane z prawidłowym funkcjonowaniem układu
nerwowego), wspomaga produkcję czerwonych i białych komórek krwi.
Witamina B12 - wspomaga tworzenie czerwonych komórek krwi, tworzenie materiału genetycznego (synteza DNA i RNA), wpływa na
prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, odpowiada również za wygląd skóry i sierści.
Witaminy grupy B w podane w nadmiarze są wydalane przez nerki i drogi moczowe, objawy chorobowe nie występują.
Witamina PP (NIACYNA) - odpowiada za procesy utleniania i redukcji w organizmie, regulację poziomu cukru we krwi (produkcja związków
energetycznych), regulację przepływu krwi w naczyniach krwionośnych, regulację poziomu cholesterolu, odpowiada za pracę układu nerwowego
oraz również za wygląd skóry i sierści.
Witamina C - odpowiada za produkcję kolagenu i podstawowych białek w całym organizmie (kości, chrząstki, ścięgna, więzadła),
zwiększanie wydajności układu odpornościowego, przyspiesza gojenie ran i regenerację komórek, tzw." witamina odpornościowa", jej nadmiar
wypłukiwana jest z organizmu wraz z moczem.
Witamina H (BIOTYNA) - odpowiada za syntezę aminokwasów, białek i kwasów tłuszczowych, za prawidłową budowę i funkcjonowanie
skóry oraz włosów, wspomaga funkcję tarczycy.
KWAS FOLIOWY - reguluje różne procesy metaboliczne w organizmie, tworzenie kwasów nukleinowych DNA i RNA, jest chemicznym
przekaźnikiem w mózgu, zapobieganie chorobom serca i miażdżycy, wpływa na tworzenie czerwonych komórek krwi.
WNIOSKI
Wszelkie patologie w budowie i rozwoju psa nie muszą być błędami genetycznymi lecz równie dobrze mogą powstać w wyniku błędów
popełnianych w procesie żywienia. Tak bardzo ważne jest stosowanie pełnowartościowych i zbilansowanych karm, sprawdzanie składu elementów
pokarmowych karmy, stosowanie profilaktyki, a także wczesne dostrzeganie symptomów, co pozwala zastosować prostą terapię korygującą,
uprzedzając uszkodzenia bardziej poważne.
Opracowała: Edyta Kielar-Lewandowska
|